Powierzchnia 378 km2
Ludność 19 580
LA GOMERA POŁOŻENIE
La Gomera to wyspa, przedostatnia pod względem powierzchni (378 km kw.) w archipelagu Wysp Kanaryjskich. Liczy 19 580 mieszkańców (2003 r.). Administracyjnie należy do prowincji Santa Cruz de Tenerife. Siedzibą władz wyspy (cabildo insular) jest miasto San Sebastián de la Gomera.
Zaludniona przez Guanczów, odkryta przez Hiszpanów w XV w., częściowo podbita przez Jean de Béthencourta i stopniowo zasiedlana przez hiszpańskich osadników, który przejęli od Guanczów język gwizdów el silbo.
Krzysztof Kolumb zatrzymał się na La Gomerze w 1492- był to jego ostatni postój przed przepłynięciem Atlantyku i odkryciem Ameryki. Do dziś zachował się dom odkrywcy w stolicy wyspy. Obecnie głównym źródłem dochodu jest turystyka
Wyspa pochodzenia wulkanicznego, kształtu okrągłego i otoczona urwistym wybrzeżem, pozbawionym dogodnych portów naturalnych. Najwyższym szczytem jest Garajonay (1487 m wysokości). Wnętrze wyspy jest skaliste, poprzecinane głębokimi wąwozami barrancos, bardzo utrudniającymi komunikację (jest to jeden z powodów używania na wyspie języka gwizdów el silbo. Naturalna szata roślinna to wawrzynowe lasy deszczowe laurisilva. Uprawy rolne (głównie winorośl i banany) na żyznej glebie wulkanicznej, tarasowe, nawadniane pola na zboczach górskich.
Park Narodowy Garajonay (pod patronatem UNESCO) obejmuje najwyższą część centralnego masywu górskiego, który zakrywają nieprzerwane mgły, dostarczające ciągłych opadów w postaci mżawki. Niżej położone obszary są półpustynne, słoneczne i pozbawione opadów. |