Język urzędowy: hiszpański
Stolica: Santiago de Chile
Ustrój polityczny. republika
Powierzchnia: 756 950 km²
Ludność: 15 980 912
Waluta: peso chilijskie (CLP)
CHILE POŁOŻENIE
- Chile (Republika Chile - República de Chile) – państwo w Ameryce Południowej, ciągnące się długim pasem na zachodnim wybrzeżu kontynentu nad Oceane Spokojnym. Graniczy z Peru, Boliwią i Argentyną. Do Chile należą liczne wyspy przybrzeżne i wyspy na otwartym oceanie: Juan Fernández, Wyspa Wielkanocna, Sala y Gómez, San Ambrosio i San Félix.
- Najwyższy punkt: Ojos del Salado, 6885 m n.p.m.
- Najniższy punkt: Ocean Spokojny 0 m
CHILE PARKI NARODOWE
Torres del Paine — masyw należący do grupy górskiej Cordillera del Paine leżąca w Chile w Patagonii. Jest położona 400 km na północ od Punta Arenas i około 2500 km na południe od stolicy Chile: Santiago de Chile.
Masyw składa się z trzech wież skalnych:
· południowa: prawdopodobnie najwyższa, o wysokości około 2500 m n.p.m., zdobyta przez Armando Aste,
· środkowa (2460 m n.p.m.): została zdobyta w 1963 przez Chrisa Boningtona i Dona Whillansa,
· północna (2260 m n.p.m.): zdobyta przez Guido Monzino.
Nie zostały jeszcze przeprowadzone dokładne pomiary wysokości szczytów, a podawane pomiary są oparte na oszacowania i często różnią się znacznie od siebie.
Grupa górska została objęta ochroną jako Park Narodowy Torres del Paine w roku 1978, a następnie została uznana przez UNESCO za rezerwat biosfery.
Wyspa Wielkanocna (hiszp. Isla de Pascua, polinez. Rapa Nui, ang. Easter Island) – wyspa na południowym Oceanie Spokojnym w centralnej części Wzniesienia Wschodniopocyficznego. Współrzędne: 27°10' S, 109°25' W. Ok. 3400 mieszkańców (70% stanowią Polinezyjczycy). Należy do Chile. Znajduje się w odległości ponad 2000 km od najbliższej zamieszkanej wyspy.
Miejsce to znane jest przede wszystkim z około 900 kamiennych posągów, zwanych moai stawianych na kamiennych platformach ahu. Większość z nich została wykuta w czarnym bazalcie Rano Raraku kamiennymi narzędziami. Kamieniołom, w którym obrabiano materiał, porzucono nagle. Świadczą o tym niedokończone posągi. Przeznaczenie tych obiektów nie jest dotychczas znane. Powstało na ten temat wiele teorii, mówiących o posągach jako wyobrażeniu bóstw, czy przodków. Nie wiadomo też, jak przemieszczano ciężkie bloki kamienia. Prawdopodobnie używano do tego drewnianych płóz. Moai wycinano kamiennymi narzędziami ze skały wulkanicznej. Jedna z teorii głosi, że posągi zostały wybudowane przez plemię Tiahuanaco zamieszkujące dzisiejsze rejony Boliwii i Chile. Polinezjaniści zgodnie przyjmują, że budowa posągów została przerwana nagle w XV wieku Powodem było prawdopodobnie przeludnienie wyspy, klęska głodu i wybuch walk międzyplemiennych.
Drzewa rosnące obecnie na wyspie mają ok. 50 lat i zostały przywiezione z Chile. Kiedyś znajdowały się tam lasy tropikalne, ale tubylcy prawdopodobnie doszczętnie go wycięli budując łodzie, domy i transportując moai. Spowodowało to spadek jakości gleby i klęskę głodu.
Na wyspie znaleziono tabliczki pokryte pismem, zwanym rongorongo, które nie zostało odczytane. Węgierski uczony György von Hevesy w r. 1932 zwrócił uwagę na podobieństwo między rongorongo a pismem używanym w starożytnych Indiach, znalezionym w Mohendżo-daro. |